როგორც თავისი კრებულის ერთერთ ანოტაციაში წერდა, იმ ადგილას დაიბადა, სადაც ორი, ურთიერთსაწინააღმდეგო ხასიათის მატარებელი სახელწოდების მდინარე ჩამოდის: ყვირილა და დუმალა. ლექსებსაც ასეთს წერდა: არც ყვიროდა და არც დუმდა, მაგრამ ყველა ლექსს თავისი ხმა ჰქონდა.
„ლექსში ხმაა მთავარი - სათქმელის შესატყვისი ხმა! თუ სათქმელი ალთასაა და ხმა ბალთას, ლექსი გინდ ყოფილა და გინდ არა!" - ამბობდა და ეს ზუსტად ის იყო, რაც სხვებისგან განასხვავებდა, რაც არასდროს ეშლებოდა.
- „არ ვიცი! არ მესმის! - პოეზიის ვალი არ არის განგვაცვიფროს! პოეზიამ წყნარად, ნელ - ნელა უნდა გაგვმსჭვალოს!" - ამბობდნენ მისი ლექსით შოკირებული, დაბნეული და ოდნავ დაბ
...
კითხვის გაგრძელება »
