გლეხის ქალს ცალი ხელი ყურძნიანი კალათისათვის შემოუხვევია. მეორე ხელში ერთადერთი მტევანი უჭირავს. აშკარად ეტყობა, რაღაცას ფიქრობს, ულამაზო ქალია – მრგვალი სახე და სულელური გამომეტყველება აქვს, მაგრამ ხელში გემრიელი ყურძენი უკავია. მის გვერდით პატარა ბიჭი დგას, მტევანს შესცქერის, ხელები მაღლა აუწევია და ქალს ყურძენსა სთხოვს. პატარა ბიჭია, მაგრამ ისეთი სახე აქვს, დაბალი რომ არ იყოს, კაცი გეგონება.

მზემ, ქარმა, წვიმამ გაუუხეშა სახე. მაინცდამაინც არც არის ბედის კმაყოფილი – რამდენჯერ გაუგდიათ დაკარგული საქონლის საძებრად, რამდენჯერ თავში წამოურტყამთ ხელი, რამდენჯერ დასძინებიათ თაკარა მზეში... ახლა კი იგი ქალის გვერდით დგას და ყურძნის მტევანს ითხოვს. დიდი და უხეში, ასაკის შეუფერებელი თითები ახლოს მიუტანია მტევანთან და ქალის თანხმობას ელოდება. ქალს სულელური გამომეტყველება აქვს და რაღაცას ფიქრობს, ფეხშიშველი ბავშვი კი დგას და გემრიელ ყურძენს ჯიუტად ევედრება...

ნახევრად ჩაბნელებულ სარდაფში ტევა არ იყო. ჰაერი მაგარი ღვინის სუნით იყო გაჟღენთილი. ყველანი მთვრალები იყვნენ, ქართული ხელგაშლილობით ხარჯავდნენ მთელი დღის გასამრჯელოს. ჩახლეჩილი ხმით ადღეგრძელებდნენ ერთმანეთს და ღვინო სუფრაზე იღვრებოდა. ღვინის სუნით გაჟღენთილი ჰაერიც კი მთვრალივით ეპოტინებოდა სანთლებს, სანთლის ალიც მთვრალივით ბარბაცებდა და მკრთალი სინათლე დაბორიალობდა აწითლებულ სახეებ ... კითხვის გაგრძელება »

პურს ნუ გლეჯთ, დაჭერით ხოლმე, - თქვა კაპიტოს ცოლლმა.

გურამ დოჩანაშვილი (დ. 26 მარტი, 1939, თბილისი, საქართველო), ქართველი მწერალი.

გურამ დოჩანაშვილი დაიბადა 1939 წლის 26 მარტს ქ. თბილისში.

მამა — პეტრე დოჩანაშვილი (ექიმი), დედა — გულნარა ემხვარი (დიასახლისი). მომავალი მწერალი იზრდებოდა ზემელზე, რუსთაველზე, სოლოლაკსა და ვერაზე. ბებია — მერი(ფაცა) კორძაია, ბაბუა — სილოვან ემხვარი ( აკაკი წერეთლის დის შვილიშვილი) და ბებია — ოლღა გუსევა (მამის მხრიდან) არ აკლებდნენ მზრუნველობასა და სიყვარულს.

უნივერსიტეტში სწავლისას გურამ დოჩანაშვილმა გაიცნო თავისი მომავალი მეუღლე, ნათელა სეფიაშვილი, რომელთანაც იქორწინა 1964 წელს.

მწერლის ცხოვრებაში განსაკუთრებული და მნიშვნელოვანი იყო 1966 წელი: დაიბადა მისი პირველი შვილი, ქეთო (7 აპრილი), და გამოიცა პირველი წიგნი, „მთის გადაღმა".

1968 წელს მიიღეს მწერალთა კავშირში, ამავე წლის 29 მაისს დაიბადა მისი უმცროსი ვაჟი, ირაკლი, რომელიც ტრაგიკულად დაიღუპა 1990 წელს. ეს მძიმე დღეები მას სასულიერო პირებმა და უახლოესმა მეგობრებმა გადაატანინეს, რამაც განსაკუთრებულად დააახლოვა უფალთან და ეკლესიასთან, უფალმა კი მალე ის გამოუგზავნა, ვინც მისი ცხოვრება კვლავ გააცოცხლა. „ბაბუა გიჟია, იმიტომ რომ ჩემზე გიჟდება", — ამბობს მისი შვილიშვილი, თინათინ ჭკუასელი.

მისი პირველი მოთხრობები დაიბეჭდა ჟურნალ „ცისკარში" 1961 წელს.
განათლება.

1946 წელს მომავალი მწერალი სასწავლებლად მიაბარეს ვაჟთა პირველ სკოლაში. მისი თანაკლასელ ... კითხვის გაგრძელება »

ესენის ოქროს მადონა — ღვთისმშობლის მოოქროვილი სკულპტურაა და კათედრალური ტაძრის საგანძურის ნაწილია ესენში, ჩრდილოდასავლეთ გერმანიაში.

ლუკინო ვისკონტი – Luchino Visconti (1906-1976)

იტალიური ოპერისა და კინოს რეჟისორი. ერთ-ერთი წარმომადგენელი არისტოკრატიული ვისკონტების შტოსი. მისი სრული ტიტული და სახელი ასე ჟღერს: დონ ლუკინო ვისკონტი დე მოდრონე, ლონატე პოცოლოს გრაფი, სინიორ დე კორჟელო, კონსინიორ დე სომმა, კრენა და ანადელო, მილანელი არისტოკრატი.
ვისკონტი დაიბადა 1906 წლის 2 ნოემბერს მილანში. მამამისი ატარებდა ჰერცოგის ტიტულს და განაგებდა ლომბარდიის ციხე-კოშკს, მფარველობდა "ლა სკალას” თეატრს და 1914-19 წ.წ. მეთაურობდა საფეხბურთო კლუბს "ინტერი მილანს”. დედა მდიდარი მეწარმის ქალიშვილი იყო. ახალგაზრდობაში ლუკინო გატაცებული იყო ოპერით და ცხენოსნობით.
1930 წლის ბოლოსთვის ჩავიდა პარიზში, სადაც რეჟისორ ჟან რენუარის ასისტენტი გახდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს ვისკონტი დაუახლოვდა იტალიელ კომუნსტებს და ეხმარებოდა მათ მოწინაღმდეგეებს, რის გამოც ანტიკომუნისტური შეთქმულების გამო დააკავეს. "ამბობენ, რომ ვისკონტი გახდა სექსუალური ძალადობის მსხვერპლი ფაშისტების მხრიდან ციხეში, სადაც 15 დღის განმავლობაში იმყოფებოდა დახვრეტის მოლოდინში” – წერს ანდრეი პლახოვი, ვისკონტის შემოქმედებაზე დისერტაციის დამწერი.

1943 წელს საკუთარი ფინანსებით და იტალიის კომპარტიის დახმარებით გადაიღო პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი "ცდუნება”, ჯეიმს კეინის რომანის "ფოსტალიონი ყოველთვის ორჯერ რეკავს” მიხედვით. რეჟისორის თქმით, ფილმის გადაღებისთვის გაყიდა საკუთრი ძვირფასეულობა, რომელიც დედისგან ერგო. კო ... კითხვის გაგრძელება »