დედის რძე საუკეთესო საკვებია ჩვილისთვის. რაშია სიცოცხლის ამ ელექსირის საიდუმლო?

ყველა დედიკოს სურს, რომ მისი შვილი გაიზარდოს ჯანმრთელი, ჭკვიანი და ლამაზი. მეცნიერულად დადგენილია, რომ დედის რძის ყოველი წვეთი შეიცავს იმუნიტეტს და ინტელექტს. მისი ფორმულა ჭეშმარიტად უნიკალურია, სარგებლობა კი შეუფასებელი.

დედის რძე საუკეთესო საკვებია ბავშვისთვის და მარტო იმიტომ არა, რომ ყველაზე მეტად უხდება პატარას საჭმლისმომნელებელ სისტემას. ის ჩვილს იცავს ავადმყოფობისგან და ჯანმრთელობას ამყარებს.

ბუნებრივ კვებაზე მყოფი პატარები შედარებით იშვიათად ავადდებიან რაქიტით, ანემიით, დისბაქტერიოზით, ფილტვების ანთებით და სხვადასხვა რესპირატორული და ინფექციური დაავადებებით. ასევე ნაკლებად ალერგიულებიც არიან, კუჭისაშლა, ყურის ტკივილიც შედარებით ნაკლებად აწუხებთ, ხოლო დღენაკლულები უფრო ადვილად იმატებენ წონაში.

მეცნიერულად დამტკიცებულია, რომ ძუძუთი კვება სამომავლოდ იცავს ბავშვს სიმსუქნისგან, ალერგიისა და ბრონქიალური ასთმისგან.

დედის რძე შეიცავს ასობით სხვადასხვა კომპონენტს. და მისი შემადგენლობაც მუდმივად იცვლება. "ხსენი" მდიდარია ცილებითა და მინერალური ნივთიერებებით. მომწიფებული რძე კი შედარებით ნაკლებ ცილებს შეიცავს, სამაგიეროდ მეტია ცხიმები, ნახშირწყლები და სხვა ნივთიერებები. ამ ელექსირის ფორმულა განუმეორებელია, მას ვერაფერი შეცვლის!

საოცარია,რომ დედის რძის შემადგენლობის თითქმის 87% არის წყალი. ის ბიოლოგიურად აქტიური და ადვილად ას ... კითხვის გაგრძელება »

ბუნების სამყარო ალბათ ყველა ნორჩი „მკვლევარის" ყურადღებას იპყრობს. ჩემი შვილი განსაკუთრებულ ინტერესს მწერების მიმართ ავლენს.

ეზოში თამაშის დროს ხომ არაფერი გამოეპარება, დასდევს ყველაფერს რაც დაფრინავს, დახტის, მიღოღავს და ბზუის. ერთი–ორჯერ გახარებულმა უზარმაზარი ხოჭოც ჩამისვა კალთაში... შეკითხვებიც არ ელევა: „ ეს პეპელა სად მიფრინავს?" „ხოჭო რატო არ მელაპარაკება?", „ჭიამაია ჩვენს ეზოში ცხოვრობს?"

ამ კითხვებზე პასუხების ძიებაში მშობლებიც ჩავებით, ჰოდა, უკვე ნინისთან ერთად ვიკვლევთ პაწაწინა არსებების მრავალფეროვან სამყაროს და ვცდილობთ 4 წლის ბავშვისთვის გასაგებ ენაზე ავხსნათ ბუნების საოცარი მოვლენები. 

ჩვენ ერთად ვმსჯელობთ და ვარჩევთ მწერების თავისებურებებს. გავიგეთ, რომ მწერების უმეტესობას ულვაშები ჰქონია, რომელიც ზოგჯერ მათ ტანზე დიდიცაა – მაგალითად, ასეთია კალია. თავზე მოთავსებული აქვთ თვალები, კიდევ აქვთ ფრთები, თუმცა ყველას არა. თანაც ხოჭოებს, ციცინათელებს, კალიებს ორი წყვილი ფრთა აქვთ.

ჩვეულებრივ, წინა ფრთები უფრო მაგარია და იცავს უკანას, ერთგვარი „სახურავის" ფუნქციას ასრულებს. ხომ გინახავთ როგორ იცის აფრენა ჭიამაიამ – ლამაზი წითელი ჯავშანიდან გამოაჩენს თხელ გამჭირვალე ფრთებს და მიფრინავს...

მწერების ფეხები კი შეიძლება იყოს სარბენი, სახტომი, სათხრელი, ... კითხვის გაგრძელება »

რა ვიღონოთ იმისთვის, რომ ბავშვმა ცუდი სიტყვები არ თქვას? მგონი მართლაც შევიმსუბუქებთ ამ პრობლემას, თუკი გავიაზრებთ, ამით რისი თქმა სურს ჩვენს შვილს: იქნებ გაბრაზებულია მთელს სამყაროზე? ან უბრალოდ გვაჯავრებს, ცდილობს წყობიდან გამოგვიყვანოს ან სულაც იმეორებს განაგონს, ისე რომ სიტყვის აზრი არ ესმის.

ადრე თუ გვიან მსგავსი პრობლემა, ალბათ, ყველა ოჯახში ჩნდება და უნივერსალური წამალი ამის თავიდან ასაცილებლად მგონი არც არსებობს.

ბავშვის მიერ წარმოთქმული უწმაწური სიტყვა სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ მას დანაშაულებრივი მომავალი ელის. და არც იმას, რომ ჩვენ ცუდი მშობლები ვართ. ეს მხოლოდ სიტყვაა, რომლის მნიშვნელობაც, უმეტეს შემთხვევაში, მას არ ესმის.

ასეთ დროს, სჯობს არ მივაქციოთ ყურადღება - არ ღირს პატარას საყვედურებით ავსება და ყვირილი. არა მგონია ბავშვმა გაიგოს რითი ვართ უკმაყოფილო, ჩვენი მღელვარე რეაქცია კი მას ნამდვილად დააინტრიგებს. იქნებ არც გაცინება ღირს, რადგან რახან ერთხელ შეძლო მშობლების გამხიარულება, ამის მიღწევას კიდევ შეეცდება?

ამიტომ თავი ისე ხომ არ დავიჭიროთ, თითქოს ბავშვის მეტყველებაში უჩვეულო არაფერი შეგვინიშნავს?
მოდით, პირდაპირ ვკითხოთ: რას ნიშნავს ეს სიტყვა? - თუ ის აგვიხსნის – გულგრილად ვუპასუხოთ, რომ არ ვიცით საერთოდ რატომ ამბობენ ხოლმე ასეთ უხეშ სიტყვებს. მაგრამ ალბათ ... კითხვის გაგრძელება »

ქრისტიანებისთვის წმინდა ქალაქი ბეთლემი მდიდარია ღირშესანიშნავი ადგილებით, რომელთა შესახებ მრავლადაა ცნობები ძველ და ახალ აღთქმებში.

ბეთლემი მდებარეობს დაახლოებით 6 კმ სამხრეთით იერუსალიმიდან. საუკუნეების მანძილზე მისი იერსახე თითქმის არ შეცვლილა - მთლიანად თეთრი ქვითაა ნაგები და კლდოვანი მრგვალი ბორცვის ფერდებზეა შეფენილი, მეჩხერად მიმოფანტული კვიპაროსის და ზეთისხილის ხეებით.

სწორედ აქ ვითარდებოდა წმინდა წერილში აღწერილი მოვლენები. ბიბლია ამბობს, რომ აქ აკურთხეს მეფედ დავითი, ხოლო 1000 წლის შემდეგ დაიბადა იესო. 

ერთერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი სიწმინდე აქ არის ბეთლემის ბაგა, სადაც იშვა იესო. ბეთლემშია ქრისტესშობის ტაძარი, ერთერთი პირველი წმინდა მიწაზე. ქრისტესშობის ტაძრის მახლობლად კი მდებარეობს ე.წ. "რძის მღვიმე" - Milk Grotto -(Magharet Sitti Mariam, "Grotto of the Lady Mary").

ეს მღვიმე, ფრანცისკანული სამლოცველოთი, წმინდა ადგილად ითვლება.

ტრადიციის თანახმად ამ მღვიმეს წმინდა ოჯახმა თავი შეაფარა, როცა ჩვილთა ჟლეტას და ჰეროდეს მემომრებს გამოექცნენ. აქ ღვთისმშობელი ჩვილ იესოს ძუძუს აწოვებდა და ლეგენდის თანახმად, რძის წვეთი შემთხვევით დაეცა შავ ქვას, რომელიც მაშინვე თეთრად გადაქცეულა.

მღვიმე დაახლოებით 2000 წლისაა და ადრეული ქრისტიანებიც მოდიოდნენ აქ სალოცავად.

ფრანცისკანელებმა 1872 წელს ააგეს მღვიმის ირგვლივ ეკლესია და სალოცავად აქციეს.

ბეთლემის და ადგილობრივმა ოსტატებმა თავიანთი ს ... კითხვის გაგრძელება »

შესაძლოა უძველესი ადამიანები ჩვენზე მეტად ბედნიერები იყვნენ. თუმცა მგონი ერთ რამეში ჩვენ უფრო გაგვიმართლა: იმიტომ რომ გვაქვს მუსიკა.

თანამედროვე ტექნიკა საშუალებას გვაძლევს არასოდეს დავშორდეთ მას. სხვადასხვა ჟანრის და სტილის მელოდიები თან ახლავს ჩვენს ცხოვრებას, მასთან ერთად ვიზრდებით, ვოცნებობთ, გვიყვარს, განვიცდით და ვიცვლებით.

ჩვენს ცხოვრებაში ყოველ ახალ ეტაპს თავისი ჟღერადობა აქვს – ზოგს ბავშვობაში ბიტლების ეპოქა ჰქონია, ზოგს, შოპენის, ზოგს კიდე ჯექსონის, ზოგიც მარიო ლანცას სიმღერებს ღიღინებდა. რაზეა დამოკიდებული არჩევანი? იქნებ პიროვნების ტიპზე? თუმცა პიროვნების ტიპიც ხომ საიდანღაც ყალიბდება.

შესაძლოა, პასუხი იმაშია, თუ როგორ მუსიკას ვუსმენდით იმ დროს, როდესაც ჯერ კიდევ არ გვქონდა ჩამოყალიბებული მუსიკალური გემოვნება და დამოუკიდებლადაც არ შეგვეძლო მაგნიტოფონის ჩართვა. 

მოკლედ, ყველაფერი შორეული ბავშვობიდან მოდის.
მუსიკა, რომელიც ახალდაბადებულ ბავშვს ესმის, მისი სამყაროს ნაწილი ხდება. მას ჯერ არ აქვს მელოდიის რიტმის და განწყობის გრძნობა, თუმცა უკვე რაღაცას აღიქვამს, ითვისებს. სივრცეში ჩაღვრილი მელოდია, როგორც მზის სხივი, ბავშვის ოთახში რომ შემოდის, პატარას ცნობიერებაში იჭრება. ისევე როგორც კედლების ფერი ჩვილის ოთახში, იგი შეუმჩნევლად ზემოქმედებს მის ხასიათზე.

< ... კითხვის გაგრძელება »